? توسعه صنعت گردشگری ، در گرو بهبود روابط دیپلماتیک و ایجاد تعاملات فرهنگی بین کشورها میسر می گردد و لزوما با لغو روادید یک طرفه نمی توان امیدوار به توسعه این صنعت و رشد گردشگر به کشور باشیم.
?در شرایطی دولت قبل تمام اهتمام خود را معطوف به اقدام لغو روادید یک طرفه با کشورهای جهان کرده بود که تصور می کرد با اجرای چنین اقدامی ، سیل گردشگران به ایران هجوم خواهند آورد ولی شواهد موجود حاکی از آن است که پس از گذشت چندین ماه از این اقدام ، حتی نیم درصد از جمعیت ۳ میلیاردی مورد اشاره به ایران سفر نکردند!
?اگر دولت قبل حتی به سوابق چند دهه ای لغو روادید دو طرفه و نه یک طرفه بین ایران و ترکیه توجه می کرد ، هرگز چنین تصمیم شتابزده ای نمی گرفت ، زیرا شواهد موجود حاکی از آن است که لغو روادید چند دهه ای بین ایران و ترکیه ، صرفا منجر به خروج ارز از کشور برای سفر و تفریح شده است تا ورود ارز به کشور!
?عدم توجه به نظرات کارشناسان از یک سو و اعلام رسانه ای اعطای سیم کارت به گردشگران خارجی برای اطلاع رسانی از وضعیت خودشان در زندان ( بعنوان یک دستاورد نوین در دیپلماسی!) و همچنین تصمیمات شتابزده دولت قبل نه تنها منجر به افزایش گردشگر به کشور نشده است بلکه چنین اقداماتی در آینده ، تبعاتی نظیر افزایش مهاجرت غیرقانونی ،کاهش عواید کنسولی ناشی از حذف روادید ، تاثیرات امنیتی و تاثیر منفی بر احساسات عمومی و … به دنبال خواهد داشت.