سه سال پیش با انتخاب ضرغامی به عنوان وزیر میراث فرهنگی ،گردشگری و صنایع دستی بیم و امیدهای فراوانی در دل فعالین صنعت گردشگری راه یافت .

آنچه مسلم بود ضرغامی و تیم همراه کوچکترین سواد تخصصی در حوزه‌های اصلی وزارتخانه نداشتند و این غریبگی را تا امروز که در آستانه انتخاب وزیر جدید در دولت چهاردهم هستیم با قدرت حفظ کردند .نزدیک بودن به بدنه اصلی حاکمیت و سابقه ریاست ۱۰ ساله او بر صدا و سیما تنها نقطه مثبت انتخاب وی برای مسند وزارت بود. بسیاری از فعالین صنعت گردشگری امیدوار بودند که این نزدیکی باعث گردد یک بار برای همیشه تکلیف جریان‌های اصلی قدرت در کشور با صنعت گردشگری مشخص گردد .انتظار بود گفتمان گردشگری بصورت عملی و بنیادین بر دولت و سایر ارکان قدرت حاکم گردد و از شگاف بین گردشگری به عنوان صنعتی مولد و راهگشا در امور اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی با سیاست های کلی کشور جلو گیری شود. کارنامه دوره سه ساله وزارت ضرغامی بر میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی نشان می‌دهند این شکاف که یکی از عوامل مهم توسعه نیافتگی گردشگری کشور است هیچ مقدار کم نشد و صرفاً برخی اظهارات خط‌کشی شده وزیر باعث رد و بدل شدن توییت‌هایی در فضای مجازی و زمزمه‌هایی اعتراضی در راهروهای مجلس گردید و عملاً در بیشترین جایی که از ضرغامی انتظار بود حرکت اساسی صورت نگرفت و وی به منتشر کردن دیدار و سخنرانی‌های کلی خود در حوزه مسائلی که به مدیریت وی نیز مرتبط نبود در اینستاگرام پرداخت .انتصابات عجیب وی در بدنه مدیریتی وزارتخانه و به طبع آن انتخاب مدیرانی در شرکت‌ها و سازمان‌هایی که مدیریت آن تحت سیطره ضرغامی بود از دیگر اقدامات بحث برانگیز وی بود. انتصاب‌هایی که بیشتر به درد بخشهایی از اداره کل‌های تبلیغاتی وزارت ارشاد اسلامی می‌خورد باعث گردید عملاً فضای کارشناسی و تخصصی جای خود را به شعار های تو خالی ،کلی‌گویی ، اداره مسائل به شیوه ارجاع دادن و پشت میزی دهد.

زمزمه‌های فساد های مالی و تخریب زیرساخت‌های نصف و نیمه موجود یادگار این نوع مدیریت بود که هیچگاه پاسخی به منتقدان و اعتراض کنندگان داده نشد.

به هم ریختگی و ایجاد تشتت در انجمن‌ها و جوامع تخصصی از دیگر میراث سیاه ضرغامی در دوره وزارت خود است. اعطای مجوزهای خلق الساعه برخلاف قوانین و دستورالعمل‌های خود وزارتخانه، حمایت وی و معاونین او از انشقاق‌های غیرقانونی و نپذیرفتن اعتراضات فعالین باعث گردید وزارت گردشگری جایگاه نظارتی و حمایتی خود را بیش از گذشته از دست بدهد.

نگارنده نیز با تمام احترام به همه کارشناسان و فعالین محترم معتقد است عزت الله ضرغامی وزن وزارت را تراز کرد اما به صورتی که وزیر بعدی و معاونین وی باید با او سنجیده شوند که بسیاری از فعالیت و اقدامات کرده و نکرده او را انجام ندهند و بر اساس این میزان انتخاب و برنامه ارائه دهند.